بی نهایت ماجراجویی (تیونینگ به سبک داتیس)


    تیونینگ، تیون آپ و یا هر واژه ای که در حوزه تقویت خودرو می شناسیم، امروزه بعنوان یکی از مفاهیم مهم برای علاقمندان به خودرو بشمار می آید. تیون آپ یا همان اسپرت کردن خودرو یعنی اعمال تغییرات در اتومبیل برای بهینه‌سازی آن و تیونینگ به معنای ارتقای فنی تعریف شده است. که شاید با کمی ریشه یابی بتوان معنای لغوی آن را ارتقاء دانست. به هر حال و با مطالعه منابع متعدد، تیونینگ خودرو را می‌توان ارتقا دادن مشخصات فنی و ظاهری یک خودرو تعریف کرد. در واقع هنگامی که از تیونینگ یک خودرو سخن به میان می آید؛ منظور اصلی تغییر ظاهر، تقویت موتور و مشخصات فنی یا ایجاد تغییرات مهم در سایر بخش‌های آن خودرو است. به گونه‌ای که در پایان کار خودروی مورد نظر به خودروی جدیدی تبدیل می‌شود. پیشینه‌ تیونیگ را می‌توان در اواسط قرن بیستم میلادی یعنی حدود نیم قرن قبل دانست. اگر چه از همان اوایل تولید خودروها، تیونینگ این وسایل نقلیه توسط مهندسان انجام می‌شد، اما تیونینگ به عنوان یک واژه مستقل و یک کار حرفه‌ای در دهه‌ی 60 میلادی مطرح شد.




     در آن زمان بیش از آن که تغییر شکل ظاهری خودروها یا به اصطلاح تیونینگ بدنه‌ی آنها باب شود، تغییر در توان موتور و مشخصات فنی خودروها بود که گسترش یافت. در واقع پیش از آن که مهندسان مجرب یا تکنسین‌های ماهر به تیونینگ بدنه‌ی خودروها بپردازند، به ارتقاء اجزای داخلی و مشخصات فنی خودروها روی آوردند. عملی که تحت عنوان تیون آپ نیز شناخته می‌شود. در آن زمان تیونینگ اینگونه رایج بود که افرادی که عاشقان خودرو بودند و در امور مکانیکی دستی بر آتش داشتند، اقدام به طراحی قطعات جدیدی برای خودروها می‌کردند. قطعاتی که به لحاظ توان فنی از قدرت بیشتری نسبت به قطعات استاندارد به کار رفته در خودروهای استاندارد تولید کارخانه برخوردار بودند. بدین ترتیب توسط تیونینگ، راندن خودروها یا توان فنی آنها افزایش می‌یافت و به سطحی بالاتر از نمونه استاندارد آن مدل خودرو می‌رسید و رضایت بیشتری را برای مالک خودرو به ارمغان می آورد. به تدریج تیونینگ خودرو از یک عمل فردی و غیر استاندارد به یک کار جمعی، برنامه‌ریزی شده و دارای اصول حرفه ای تبدیل شد. به عبارت بهتر با رواج مبحث تیونینگ در بین علاقمندان به خودرو ، بسیاری از شرکت‌های فعال در صنعت تولید خودرو اقدام به تاسیس شرکت‌های جانبی متمرکز بر امر تیونینگ نمودند. به این ترتیب بحث حفظ ایمنی خودرو و سرنشینان آن در حین عملیات تیونینگ به شکل جدی‌تری توسط مهندسان دنبال شد. چرا که تا پیش از آن معمولا صاحبان خودرو، خود اقدام به طراحی قطعات جدید و قدرتمند برای خودروها یا ارتقاء دادن توان فنی قطعات آنها می‌ کردند. امری که گاه خطرات متعددی را در حین راندن خودروهای تیونینگ شده برای رانندگان ایجاد می‌کرد.